"Ik heb mijzelf niet goed uitgedrukt."
En dat dan als slogan in een stop-met-roken campagne, die mij verder niet beïnvloedt, want ik ben een grage pijproker
woensdag 30 december 2009
maandag 28 december 2009
beantwoord
Daarvoor heb je dus universiteiten. en Yahoo!
Mijn vragen bij de Gregoriaanse kalender ter vervanging van de Juliaanse worden meer dan uitputtend beantwoord op deze netstek van de Universiteit Utrecht. Zie vooral paragraaf 1.4.
Wat dan leuk is om je eigen geboortedatum tegen te komen. Op die dag in 1700 voerde Overijssel de Gregoriaanse kalender in en dat is de provincie waar ik geboren & getogen ben, meer specifiek Twente.
Mijn vragen bij de Gregoriaanse kalender ter vervanging van de Juliaanse worden meer dan uitputtend beantwoord op deze netstek van de Universiteit Utrecht. Zie vooral paragraaf 1.4.
Wat dan leuk is om je eigen geboortedatum tegen te komen. Op die dag in 1700 voerde Overijssel de Gregoriaanse kalender in en dat is de provincie waar ik geboren & getogen ben, meer specifiek Twente.
zondag 27 december 2009
jaarlijks
Op deze netstek dit opgemerkt. Zo tegen het eind van 2009 wel toepasselijk.
Vele eeuwen lang rekende men zelfs in een geografisch klein gebied dus met verschillende tijdsrekeningen. Wat moet bijv. een historicus daarmee? Hoe kan zij een document nauwkeurig dateren, wanneer 1 februari in Zeeland een geheel andere 1 februari was in Drenthe?
Vele eeuwen lang rekende men zelfs in een geografisch klein gebied dus met verschillende tijdsrekeningen. Wat moet bijv. een historicus daarmee? Hoe kan zij een document nauwkeurig dateren, wanneer 1 februari in Zeeland een geheel andere 1 februari was in Drenthe?
1701 - 12 januari: De Gregoriaanse kalender in Friesland ingevoerd. De eerste elf dagen van het jaar werden overgeslagen. Holland en Zeeland voerde de verbeterde kalender al in 1583 in, Gelderland, Utrecht en Overijssel in 1700. Drenthe zou als laatste, in 1701, overstag gaan.
blanco
Plaatjes-die-onzichtbaar-zijn.
Zijn het nog wel plaatjes, nu ze hun belangrijkste, misschien enige functie verloren hebben? Ze bestaan niet meer. Althans ik kan ze niet meer scrollen, ermee stoeien met Picasa, ze simpel bekijken/bewonderen of Broertje er een afdruk van laten maken. Ik kan ze niet meer letterlijk zien, hoewel ik ze voor de geest kan halen. Ze bestaan nog wel, maar in een andere werkelijkheid, namelijk die van mijn gedachten. Ze bestaan ook nog op het wereldwijdeweb, dus net zo virtueel.
Vele van de gewiste picturen kwamen door roofbouw van het interweb op mijn harde schijf. Ik heb ze geplakt in eigen documenten of alweer van het web gehaalde artikelen. Nooit heb ik de makers daarvoor toestemming gevraagd, bedankt of/en betaald. En dat gaf me elke keer een gevoel van licht jeukende onbehaaglijkheid. Hetzelfde gevoel dat mij ervan weerhield muziek [of films] neer te laden van het web. [De krakkemikkigheid van mijn oude pc en internetverbinding maakte dat praktisch onmogelijk. Met mijn nieuwe configuratie zou het wel kunnen, maar ik doe het (nog?) niet].
Met statische afbeeldingen [foto's (van), schilderijen, tekeningen, cartoons, etc.] van het internet had ik blijkbaar minder scrupules. De waarschuwing van Google, "De afbeelding kan auteursrechtelijk zijn beschermd", werd elke keer door mij opgemerkt. Als het een afbeelding betrof van een dode meester had ik er minder moeite mee het plaatje te knippen/plakken. Plaatjes in recensies kopieerde ik ook zonder gewetensvragen. Bij andere plaatjes dacht ik er iets langer over na en copy/paste alsnog.
Voordeel van een lege map Mijn Afbeeldingen is het blanke lei gevoel. Er kan herbegonnen worden, nieuwe wegen liggen open.
Ik heb nu letterlijk alle ruimte om een nieuwe bibliotheek van plaatjes op te bouwen. Dat is tegelijkertijd een beangstigend vooruitzicht; hoeveel tijd gaat dat kosten? Mijn 'oude' plaatjes kan ik zeker niet terughalen. Ik weet niet meer van welke netstek ik welke plaatjes heb ge-oogst.
Overigens, Office 2007 heeft een onuitputtelijke voorraad van niet alleen [flauwe] tekeningetjes, icoontjes, vignetten, illustraties maar ook foto's waarvan ik aanneem dat ik die vrij kan gebruiken, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming en oncomfortabele schuldgevoelens.
Zijn het nog wel plaatjes, nu ze hun belangrijkste, misschien enige functie verloren hebben? Ze bestaan niet meer. Althans ik kan ze niet meer scrollen, ermee stoeien met Picasa, ze simpel bekijken/bewonderen of Broertje er een afdruk van laten maken. Ik kan ze niet meer letterlijk zien, hoewel ik ze voor de geest kan halen. Ze bestaan nog wel, maar in een andere werkelijkheid, namelijk die van mijn gedachten. Ze bestaan ook nog op het wereldwijdeweb, dus net zo virtueel.
Vele van de gewiste picturen kwamen door roofbouw van het interweb op mijn harde schijf. Ik heb ze geplakt in eigen documenten of alweer van het web gehaalde artikelen. Nooit heb ik de makers daarvoor toestemming gevraagd, bedankt of/en betaald. En dat gaf me elke keer een gevoel van licht jeukende onbehaaglijkheid. Hetzelfde gevoel dat mij ervan weerhield muziek [of films] neer te laden van het web. [De krakkemikkigheid van mijn oude pc en internetverbinding maakte dat praktisch onmogelijk. Met mijn nieuwe configuratie zou het wel kunnen, maar ik doe het (nog?) niet].
Met statische afbeeldingen [foto's (van), schilderijen, tekeningen, cartoons, etc.] van het internet had ik blijkbaar minder scrupules. De waarschuwing van Google, "De afbeelding kan auteursrechtelijk zijn beschermd", werd elke keer door mij opgemerkt. Als het een afbeelding betrof van een dode meester had ik er minder moeite mee het plaatje te knippen/plakken. Plaatjes in recensies kopieerde ik ook zonder gewetensvragen. Bij andere plaatjes dacht ik er iets langer over na en copy/paste alsnog.
Voordeel van een lege map Mijn Afbeeldingen is het blanke lei gevoel. Er kan herbegonnen worden, nieuwe wegen liggen open.
Ik heb nu letterlijk alle ruimte om een nieuwe bibliotheek van plaatjes op te bouwen. Dat is tegelijkertijd een beangstigend vooruitzicht; hoeveel tijd gaat dat kosten? Mijn 'oude' plaatjes kan ik zeker niet terughalen. Ik weet niet meer van welke netstek ik welke plaatjes heb ge-oogst.
Overigens, Office 2007 heeft een onuitputtelijke voorraad van niet alleen [flauwe] tekeningetjes, icoontjes, vignetten, illustraties maar ook foto's waarvan ik aanneem dat ik die vrij kan gebruiken, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming en oncomfortabele schuldgevoelens.
vrijdag 18 december 2009
wissen
Hier ten huize heerst momenteel een sombere sfeer. Er heeft zich namelijk een catastrofe voorgedaan, welke die van de Climate Change zoniet in omvang als wel in zwaarte overtreft. De onherroepelijkheid van de Globale Klimaatverandering komt ook overeen.
Ter gelegenheid en opluistering van mijn laatste geboortedag, waarbij mijn familie niet alleen (verrassing!) vrienden/bekenden uit het nabije en soms heel verre verleden hebben opgerakeld, kreeg ik ook (nog) een acer ASPIRE 7715Z cadeau. Blozende, onarticuleerbare dankbaarheid van mijn kant tot gevolg hebbend — hoe kan ik de nog steeds borrelende gevoelens van 'voor mij?' en 'dat is toch veel te gek' adequaat in woorden vatten die Philip Freriks zeker niet zonder hakkelen en stotteren uit de strot krijgt.
Ik ben er niet bij weg te krijgen (klik).
In de weinige vrije tijd die ik mezelf gun schafte ik mij een ScanDisk Cruzer aan, met het oogmerk documenten van mijn oude [eufemistische emoticon toevoegen] PC [hoe heb ik het nog zo lang met dit letterlijk krakende en steeds vaker haperende apparaat kunnen uithouden?] op de nieuwe, zich in giga's en onwaarschijnlijke snelheden wentelende [r]acer te zetten.
Mooi plan. Alle Word docs, vele PDF's, enkele KrachtPunt diaseries, en nog wat Uitblink rasters staan inmiddels enigszins verloren op de gigantische en bijna lege schijf van d'acer ("416 GB van 453 GB beschikbaar", Pentium® Dual-Core CPU@2.10GHz, 64 bitsbesturingssysteem, Vensters 7 Thuis — ik geef de cijfers maar even om duidelijk te maken hoe snel en mooi en handig en praktisch en vanzelfsprekend mijn leven er nu uitziet).
Toen waren de plaatjes aan de beurt. Mijn Afbeeldingen: veel zelfgeschoten foto's, vele door anderen gemaakt plaatwerk, maar meer nog van het interweb gestolen afbeeldingen van mooie gebouwen, Dsign, grafiek, schilderijen, cartoons, etc., enz., en wat dies veel meer zij. Daarin mag ik mij graag en veel verlustigen.
Maar ergens in de muis- en klikhandelingen om prentjes op de Cruzer en in de acer te krijgen heb ik iets te enthousiast op 'Ja' knoppen geklikt, me niet realiserend dat ik niet kopiëerde, maar bestanden aan het op- en neerladen en verplaatsen was.
D'oude Schicht werkt met floppy disks. En daarmee weet ik om te gaan. Die moet je af en toe geheel leeghalen om er weer iets op te kunnen wegschrijven. Het minieme Cruzertje is net zoiets, dacht ik, alleen kleiner (je moet oppassen om hem niet in te slikken).
Het komt omdat ik me geen voorstelling kan maken van 4GB (zoveel kan er op zo'n stokje). Toen er dus 'veel' opstond ("plaatjes vreten ruimte") leek het me verstandig om alles op dat Cruzer dingelingetje te wissen. Ik kwam er pas achter toen het te laat was: alle My Pictures van D: van de PC had ik nog niet op C: van acer gezet. Maar dus wel snel en handig het ScanDisk staafje gewist (en snel gaat het).
Nu ben ik dus al mijn visuele pracht & praal kwijt. En dan bedoel ik dus alles wat Picasa in de verste verte herkent als iets afbeelderigs. Weg. Niets meer van over. Alsof je zelf in je eigen huis alles van waarde hebt verzameld en vervolgens verbrand.
Ik vond Cruzer ook al meer een naam voor een scheerapparaat.
maandag 14 december 2009
adult content
Sinds 11 december heb ik zo'n 200 mensen ontmoet die mij in elk geval van gezicht kennen (it comes with the job). Welgeteld 1 (zegge één) daarvan maakte een opmerking over mijn baardloze kin.
Dit kan het e.e.a. betekenen.
Zij liep, zonder enig commentaar van anderen, een hele middag tussen het publiek van een drukke winkelstraat in San Fransisco. Niemand die opmerkte dat zij naakt was, althans niemand die er iets van wilde zeggen.
Dit kan het e.e.a. betekenen.
- Ten eerste kan men stellen dat mensen slecht registreren. Dit roept vragen over de waarde en het waarheidsgehalte van ooggetuigeverslagen.
- Ten tweede, of ik wel of geen baard heb is voor de 200 bekenden van ondergeschikt belang. Dit roept de vraag op waarom ik er wel een punt van maak. Waarom presenteer ik mijzelf het liefst bebaard als het ieder ander niets kan schelen.
- Ten derde. Wie en wat ik ben, hangt in mindere mate af van mijn baard.
Zij liep, zonder enig commentaar van anderen, een hele middag tussen het publiek van een drukke winkelstraat in San Fransisco. Niemand die opmerkte dat zij naakt was, althans niemand die er iets van wilde zeggen.
Abonneren op:
Posts (Atom)