planning

Desalniettemin betekent op zich niks en spreek je zo uit: /ˈdɛzɑlnitəˈmɪn/ .

Zo zijn er ook andere woorden die mij intrigeren. Het zijn de woorden die in de film  AI: Artificial Intelligence door moeder Monica gezegd worden tegen haar “Mecha child” (van: mechanisch i.t.t. organisch); een prototype van een kunstmatig 'kind'. Die woorden moet ze uitspreken in een voorgeschreven volgorde, terwijl ze haar hand op een speciaal plekje in de nek van de robot houdt. Zo zal zij een moeder-kind band krijgen met de androïde. Die vervolgens de naam David heeft. Dan volgt een fascinerende film die ik niet vaak genoeg kan zien. 

De woorden zijn: cirrus, socrates, particle, decibel, hurricane, dolphin, tulip. Waarom de makers van de film, Stanley Kubrick / Steven Spielberg, juist die woorden en die volgorde bedacht hebben, is voer voor minstens één tweede-kans student sociologie/psychologie/linguïstiek/mediatiek.

Mijn plan om aan de hand van die woorden zeven schrijfsels te maken (voor elke woord één) is vanaf vandaag in uitvoering gegaan. Volgens mijn plan(netje) mogen die teksten verhaal zijn of gedicht of iets anders, maar steeds met één van de zeven woorden als uitgangspunt.

Ik wens mij succes.

begin

duurzaamst

Ik sta er niet in, in de Duurzame Honderd. Volgens Trouw zijn dat de ’duurzaamste Nederlanders’ voor 2012. „Veertien experts hebben uit een groslijst van 400 namen de 100 personen gekozen die in het afgelopen jaar opvielen.”

Duurzame Nederlander. Dat word je niet wanneer je je afval scheidt en geen auto rijdt. De jury van ’experts’ had vijf criteria: Daadkracht, Innoverend Gedrag, Brede Visie, Kennis/Kundigheid, Charisma, Contacten. Wie de experts zijn wordt niet duidelijk, behalve dat het mensen zijn „die op het gebied van duurzaamheid actief zijn en het veld goed kunnen overzien.”

Maar hoe hebben die bijvoorbeeld Innoverend Gedrag gemeten? Of Charisma? Heeft de jury bij Contacten alle contactpersonen in het Gmail-account van Marjan Minnesma geturfd? (Zij is baas van iets dat 'Urgenda' heet en waarvan ik eerlijk gezegd nog nooit gehoord heb.) Wat meet je om duurzame Daadkracht bij iemand vast te stellen? 

Ik heb allemaal vragen bij deze groene talentenjacht. Waarvan de eerste en belangrijkste – namelijk wat is ’duurzaam’ – nergens beantwoord wordt in de Duurzame 100 bijlage bij de krant van vandaag. Ben ik bijvoorbeeld duurzaam wanneer ik biologisch-dynamisch gekweekte kiwi’s koop bij De Weegschaal? Terwijl ik weet dat die per vliegtuig uit Zuid-Amerika komen? Is een papieren krant als Trouw duurzaam of een Kobo?

Het ganzenbord met de 100 Duurzamen per 2012 ziet er wel leuk uit. 

getallen

Om al het gedoe op ons planeetje in perspectief te zetten:

Een lichtjaar, symbool lj, (Engels: light-year, symbool: ly) is een lengtemaat die wordt gebruikt in de astronomie. Een lichtjaar is de afstand die licht in vacuüm aflegt in een periode van één jaar volgens de aardse kalender. Een lichtjaar is dus geen eenheid van tijd, zoals de naam suggereert.

Om precies te zijn is een lichtjaar gedefinieerd als de afstand die een foton zou afleggen in vrije ruimte, oneindig ver weg van elk zwaartekrachtsveld en magnetisch veld in één Juliaans jaar (365,25 dagen van elk 86.400 seconden). Doordat de lichtsnelheid in vacuüm per definitie exact gelijk is aan 299.792.458 m/s is een lichtjaar exact gelijk aan 9.460.730.472.580.800 m, afgerond 9,46 × 10¹⁵ meter, 9,46 petameter of 9,46 biljoen kilometer. Een lichtjaar is ook ongeveer gelijk aan 63.241 astronomische eenheden (AE).

Het lichtjaar wordt vaak gebruikt om de afstand tot sterren, sterrenstelsels en andere objecten in het heelal aan te duiden. In de astronomie wordt voor zulke afstanden echter vaker de parsec gebruikt, die gedefinieerd is als de afstand op welke een object een parallax van één boogseconde genereert als het geobserveerde object zich één astronomische eenheid zou verplaatsen loodrecht op de zichtlijn van de waarnemer. Een parsec is ongeveer gelijk aan 3,26 lichtjaar. De voorkeur wordt gegeven aan de parsec omdat deze gemakkelijker kan worden afgeleid uit en vergeleken met gegevens uit observaties. Bij het algemene publiek buiten wetenschappelijke kringen wordt de eenheid lichtjaar echter vaker gebruikt.

Eenheden gerelateerd aan het lichtjaar zijn het lichtuur, de lichtminuut en lichtseconde, de afstand die het licht aflegt in vacuüm in respectievelijk een uur, een minuut en een seconde. Een lichtminuut is gelijk aan 17.987.547.480 meter, ofwel circa 18 miljoen kilometer. Een lichtseconde is (per definitie) 299.792.458 m. [Wikipedia]

behoeftig

Gezond eten. Men is er al lang mee bezig.
Uit een foldertje met jaartal onbekend van een even anonieme instantie haalde ik dit overzichtje.
Over welke tijd hebben we het hier? Ik vermoed de jaren ’50 van de vorige eeuw. Let op beroepen als ’stenotypiste’, ’broodbezorger’, ’mijnwerker’. Beroepen welke volgens dit staatje alleen door mannen uitgeoefend worden, terwijl vrouwen schijnbaar wel bankwerkten of chauffeerden. Bij het mij onbekende beroep ’ovenist’ wordt nog gevoetnoot: (bij walsen). Een ovenist doet iets in de metaalindustrie, vermoed ik.
Verderop in het foldertje “voorbeeld van een voedingsmiddelenkeuze die beantwoordt aan caloriebehoefte van 3200”:
Brood – 380 gr
Karnemelk – (geen)
Vlees – 170 gr
Groente vers – 300 gr
Aardappels – 400 gr
Margarine – 70 gr
Jam – 40 gr
Melk – ¾ l
Fruit vers – 200 gr
Worst/Kaas – 90 gr
Suiker – 40 gr
Dit is dus uit een tijd dat rijst en pasta onbekend waren op het Nederlandse menu.
Nu ga ik krentenwegge eten. Met een dikke laag boter (per 100 gr 751 Kcal; 0,5 gr eiwit; 83 gr vet; 0,4 gr koolhydraten).

gaia's wraak

Moeder Natuur, Gaia of hoe je het maar noemen wilt gaat haar eigen gang, terwijl we ons bezig houden met Epke. En gooit alles in de war. Zoals de gescheiden afval verwerking.

Deels daartoe gedwongen door gemeentelijke autoriteiten, deels als mijn particuliere bijdrage aan de vermindering van de CO₂-uitstoot teneinde Moeder Natuur minder te verkrachten, gebruik ik groene, grijze, blauwe, gele kliko’s. Maar Moeder Natuur lijkt er niet blij mee te zijn.

Drie spinnen hebben in één nacht hun jachtgebied ingericht met hun ongelooflijk ingewikkeld mooi web (niet wereldwijd maar zeer lokaal). Deze spinnen – waarvan ik soort en type niet herken, ik ben geen Midas Dekkers – hebben hun web deels bevestigd aan de kliko’s hier ter plaatse. Wanneer ik mijn afval milieuvriendelijk wil verwerken dan moet ik hun web kapot maken. Moeder Natuur frustreert mijn goede bedoelingen. Is dat haar dank of haar Zoete Wraak? 

5.0

Nu ik tot mijn leedwezen de definitieve uitdiensttreding van mijn fotoopnameapparaat moest vernemen, ben ik in de weer met een digifotografisch machientje, ene Pentax Optio WP. 5.0 Megapixels, 3x optical zoom, water proof. Mijn Vectis was dat laatste ook, maar verder is digitaal fotograferen heel anders. De Optio is klein: 10½ x 5 x 2½ cm. Er zit geen zoeker op. In plaats daarvan moet ik met een microscopisch klein (4 x 3) tv-schermpje zo ongeveer bepalen hoe en welke megapixels ik ga herschikken om tot het plaatje te komen dat ik ongeveer weer wil geven. Of de foto gelukt is, weet ik pas wanneer ik een minuscuul datakaartje in de pc stop. Dan kan ik zien hoe het geworden is. Dit digifotograferen lijkt daarmee veel op hoe het toeging in het fotorolletjes-tijdperk. Toen  moest ik (af)wachten op het ontwikkelen en afdrukken (± 5 dagen) voordat ik mijn plaatjes kon beoordelen. Digitaal gaat het veel sneller, maar ik mis bij de Optio een zoeker. Desondanks bracht ik met het apparaat dit beeld voort.  

RIP Vectis

Ik ben sinds gisteren definitief niet meer van deze tijd. Geboren in het midden van de 20^ste eeuw lijkt het of de klok van de samenleving  tienmaal sneller tikt dan mijn biologische klok. Gisteren bleek dat er geen APS-filmpjes meer worden geproduceerd en dies ook niet langer verkocht. APS was destijds (rond 1996) het summum van photographische technologie en toen ik de camera met toebehoren kocht, meende ik klaar te zijn voor de toekomst. Vandaag de dag kan willekeurig ieder GSM-etje wat de Vectis doet/deed maar dan sneller, handiger en efficiënter.

Ik kan mijn Minolta Vectis camerasysteem, met inbegrip van lenzen, filters, tas ter vernietiging naar het gemeentelijke afvalstation brengen. RIP Minolta Vectis. Gelukkig hebben we de foto's nog... 

APS Vectis

olymPICS

Niet-sportief,  a-sportief. Misschien zelfs wel anti-sportief. Ik ben het allemaal. Ik heb geen ruggegraat, ben niet competitief, hoef niet zo nodig de eerste te zijn; met een 6– ben ik ook tevreden wanneer dat voldoende is. Verder heb ik geen uithoudingsvermogen, geen kracht in de armen, een lichaam van het leptosome type (incl. kippeborst) en een kromme rug. Ook geef ik nogal snel op en excelleer alleen  met een deadline die één uur verderop ligt. Mijn fysiek schijnt overigens heel geschikt te zijn voor het (hard)lopen van lange afstanden, zoals de marathon.

WK’s, EK’s, Tours, of/en de Olympische Spelen zijn niet aan mij besteed. Wat wel mijn belangstelling heeft: Alles Er Omheen. Zoals de pictogrammen waarvan elke organiserend comité zich bedient. Die moeten blijkbaar elke vier jaar geheel nieuw ontworpen worden. Terwijl Otl Aicher (professor dr., ongetwijfeld, want hij is Duitser) al in 1974 voor de Spelen van München de perfecte beeldmerkjes van  de  verschillende sporten maakte:

Maar in 1984, OS van Los Angeles, werden er nieuwe gemaakt. En voor de chronisch obese USAmerikanen zagen die er dus zo uit:

Alle plaatjes via Jürgen Wagner van het Virtual Museum of Olympic Summer Games