beeldig

Op de harde schijf van mijn handy trof ik ook dit beeld aan: 

En ik ben verbaasd over de kwaliteit van het photographisch vermogen van mijn Acer Z130, daar kan de iPhone X niet tegenop (maak ik mezelf wijs). 

gereserveerd

Eergisteren ontdekte ik een nog niet gezien icoontje op de taakbalk van het bureaublad van mijn aspirerende Acer. Het lijkt op een kleurloze Zweedse/Finse/Noorse/Deense vlag en is het logo van Windows8. (Mijn PC draait nog als naaimachientje op Windows7.)

Na beklikken van het icoontje blijkt dat Microsoft mij in de gelegenheid stelt Windows10 te reserveren. Ik krijg vervolgens eind juli bericht dat ik Windows10 gratis kan neerladen (3 GB). Gratis, en dat herhalen ze nog eens, want als het om Microsoft gaat gelooft niet iedereen dat.

Microsoft belooft dat Windows10 “boordevol innovaties” zit, “waaronder een geheel nieuwe browser die is ontworpen om online dingen te doen.” Ik meende dat een browser dat al deed toen Bill Gates zijn eerste bril kreeg, dus ik heb mijn vragen bij het innovatieve gehalte van Windows10. Dat geldt ook voor “de mogelijkheid om vier [sic!] dingen tegelijk op je scherm  vast te maken.” Ik zit nu 10 minuten voor mijn PC van 2009 en ik heb al 11 dingen op het scherm vastgemaakt en dat is nog niet vol. (Het is wel lastig lezen wat ik aan het tijpen ben, maar mijn punt is: waarom dit roeptoeteren van Microsoft als ik met Windows7 al meer kan dan wat Windows10 schijnbaar te bieden heeft.)

Enfin, eind juli weten we meer.*

* En weer heb ik m'n hoofd gebroken over hoe je ‘upgrade’ in Nederlands vertaalt. 

troonrede 2014

Vandaag heb ik  achterstallig de Troonrede 2014 bekeken, via Internet. Dus nadat ik pagina’s analyses, commentaren, kritieken en loftuitingen in Trouw had gelezen. Het was prettig luisteren naar ZM—hij kan zijn dochters vast prachtig voorlezen—maar ik ben nog niet gewend aan Willem-Alexander als vorst. Ik vind hem nog steeds te jeugdig, te speels. Net zoals ik Rutte een kwajongen vind.

Ik wil blijkbaar een vader (of moeder)figuur als leider. Iemand als Wim Kok, met wie ik het uit principe oneens was, maar die ik wel kon vertrouwen. Hij straalde ervaring en wijsheid uit, alsof hij veel had gezien en meegemaakt. En hij leek er te zijn voor álle Nederlanders. Van Kok als minister-president had ik de indruk dat-ie zelf de afwas deed en ’s morgens z’n broodtrommeltje vulde (twee bruine boterhammen met kaas en twee met ham).

Het beeld dat ik van Rutte heb is dat van een bankmanager die tussen de middag uit lunchen gaat en zijn overhemden laat strijken door de au-pair. Om de verschillen tussen de twee te schilderen: Kok is een 55-jarige  WW-er die van reïntegratie-medewerker Rutte te horen krijgt dat hij meer zijn netwerk moet aanspreken en proactief kansen moet grijpen. Rutte lijkt nog nooit problemen gehad te hebben met het afbetalen van de hypotheek. Rutte heeft, schijnt mij, nog nooit krap gezeten aan het eind van de maand, terwijl er nog een tandartsrekening ligt. 

Kortom, ik wil meer grijze haren bij Rutte en groeven in het gelaat. 

nat

Ik woon vierhoog dus ik krijg niet meteen natte voeten wanneer de waterwegen hier vlakbij over de dijk klotsen, maar dat is dan ook mijn enige troost. Vandaag in Trouw een alarmerend bericht over waterbeheer in Nederland. Moet Z.M. Willem-Alexander hier niet onmiddellijk ingrijpen? Hij is toch de Waterman van de Wereld?

bankzaken

Rabo. Libor. Euribor. Het lijken wel namen uit een vijfdelig  fantasy epos, vol van zwaarden, koningen, vazallen, tovenaressen, middeleeuwse taferelen en met een titel als „De Kronieken van Moerland — Deel 2: Het Broederschap”. Waarin opperherder Deneba, daartoe aangezet door de halfbroeders Euribor en Libor (bekend van Deel 1: „De Vrouwe van het Laagland”), de onkreukbare maagd Rabo ontmaskert als een konkelende en sjoemelende heks. 

Ik ben altijd een soort trots geweest op mijn Rabobank. Dat is een bank van boeren en middel- en kleinbedrijfers. En gewone mensen als ik. De Rabobank doet niet aan spelletjes op internationale beursen of bedenkt geen onnavolgbare financiële transacties om aandeelhouders te paaien, of andere machinaties. Dacht ik altijd. 

Piet Moerland, (ex)voorzitter van de raad van bestuur van Rabobank, verklaarde 29 oktober 2013:

„Ik betreur oprecht dat een aantal medewerkers van Rabobank ontoelaatbaar gedrag heeft vertoond. Dit had nooit mogen gebeuren bij Rabobank. Het gedrag van deze personen en het taalgebruik dat sommige van deze personen in hun communicaties hebben gebruikt, heeft mij geschokt. Rabobank heeft alle begrip voor de verontwaardiging die dit oproept, zowel binnen onze organisatie als daarbuiten. Dergelijk gedrag is volledig in strijd met onze kernwaarden, waarvan integriteit de belangrijkste is. De samenleving moet erop kunnen vertrouwen dat mensen van de Rabobank vanuit deze waarden opereren. Daarom heb ik vandaag besloten om uit principe en met onmiddellijke ingang terug te treden als voorzitter van de Raad van Bestuur.” 

Hij lijkt mijn gevoelens te delen, maar ik ben zeer benieuwd wat „het principe” is, van waaruit hij terugtreedt als bovenbaas van de Rabobank. Ik wil dat weten omdat een andere Rabo-bovenbaas (Wout Dekker, voorzitter van de raad van commissarissen), verklaarde: „Ik wil onderstrepen dat noch Piet Moerland noch andere leden van de Raad van Bestuur enige betrokkenheid bij deze kwestie hebben gehad.”

Waarom treedt Moerland dan af? Omdat-ie geschokt is van het taalgebruik van zijn medewerkers? Heeft hij zo'n gevoelige ziel? Wanneer sommige van je medewerkers ontoelaatbaar gedrag vertonen, geef je ze toch gewoon straf of ontslaat ze. Maar aftreden als bestuursvoorzitter?

uitleg

Crisis en economie verklaard door Tom the Dancing Bug.

simpel

Wat we ook niet vergeten mogen is de omweg die gemaakt moet worden om snel en comfortabel per trein te reizen van Maarssen naar Alkmaar. Vanuit Maarssen ga je namelijk eerst in de tegenovergestelde richting naar Utrecht. In Utrecht neem je dan de ‘sneltrein’ naar Den Helder, welke ook in Alkmaar stopt. Voor mijn gevoel is dit een omweg, die echter sneller en aangenamer is.

Het alternatief is per stoptrein naar Breukelen, daar uitstappen en wachten op de trein naar Amsterdam Centraal, om over te stappen op de trein naar Den Helder. Dit kost wachttijd en alles bij elkaar ben je meer tijd kwijt dan via de omweg Maarssen-Utrecht-Alkmaar.

De meest directe weg is in dit geval dus niet de slimste.

Was het hele leven maar zo eenvoudig.

ongelovig

Koen Haegens is een atheïst.
Zie de Groene Amsterdammer Jrg. 136 Nr. 31 (2 aug. 2012).