troonrede 2014

Vandaag heb ik  achterstallig de Troonrede 2014 bekeken, via Internet. Dus nadat ik pagina’s analyses, commentaren, kritieken en loftuitingen in Trouw had gelezen. Het was prettig luisteren naar ZM—hij kan zijn dochters vast prachtig voorlezen—maar ik ben nog niet gewend aan Willem-Alexander als vorst. Ik vind hem nog steeds te jeugdig, te speels. Net zoals ik Rutte een kwajongen vind.

Ik wil blijkbaar een vader (of moeder)figuur als leider. Iemand als Wim Kok, met wie ik het uit principe oneens was, maar die ik wel kon vertrouwen. Hij straalde ervaring en wijsheid uit, alsof hij veel had gezien en meegemaakt. En hij leek er te zijn voor álle Nederlanders. Van Kok als minister-president had ik de indruk dat-ie zelf de afwas deed en ’s morgens z’n broodtrommeltje vulde (twee bruine boterhammen met kaas en twee met ham).

Het beeld dat ik van Rutte heb is dat van een bankmanager die tussen de middag uit lunchen gaat en zijn overhemden laat strijken door de au-pair. Om de verschillen tussen de twee te schilderen: Kok is een 55-jarige  WW-er die van reïntegratie-medewerker Rutte te horen krijgt dat hij meer zijn netwerk moet aanspreken en proactief kansen moet grijpen. Rutte lijkt nog nooit problemen gehad te hebben met het afbetalen van de hypotheek. Rutte heeft, schijnt mij, nog nooit krap gezeten aan het eind van de maand, terwijl er nog een tandartsrekening ligt. 

Kortom, ik wil meer grijze haren bij Rutte en groeven in het gelaat. 

resultaat

Trouw heeft het als ochtendkrant moeilijk de dag na de raadsverkiezingen. Want om 00.00u zijn misschien de helft van de uitslagen bekend en toch wil ik als lezer bij m’n ontbijt (koffie en Brinta) lezen of Femke Goedendorp voldoende kiezers heeft getrokken voor een zetel. Goedendorp, daar gaat het toch om de komende vier jaar.

Maar om 12 uur ’s nachts moet de krant naar de drukker en dus moet de redactie op grond van zeer voorlopige uitslagen kond doen van dalers en stijgers en dat duiden. 

“D66 de winnaar, de PvdA verliest drie grote steden” opende Trouw donderdagmorgen, met daarbij een kleurenfoto van een ‘opgetogen’ Pechtold. Over Femke Goedendorp werd verder niets gemeld; ik vermoed dat zij ook opgetogen was.

Maar nu iets raadselachtigs. Ik woon in midden des lands en ging die donderdag met mijn Trouw per trein naar oosten des lands. Mijn ouders die daar wonen, lezen die krant natuurlijk ook, maar de kop van hun exemplaar riep: “PvdA verliest van D66, PVV, Leefbaar”. Met daarbij een foto van een blije Joost Eerdmans, lijsttrekker van Leefbaar Rotterdam, geflankeerd door een peroxide -blonde dame.* Terzijde, De Telegraaf roeptoeterde over de volle breedte van de voorpagina: “PvdA ontredderd”.

Drie mededelingen over de uitkomst van de gemeenteraadsverkiezingen, drie samenvattingen van de stand der zaken om 23.50u van woensdag toen nog overal in Nederland commissies met hun saaie en tijdrovende telwerk bezig waren.

Raadselachtig is dat er blijkbaar verschillende Trouw-en circuleren op een gegeven dag. Ik las mijn Trouw om 7.00u, de variant las ik om 10.45u in Twenthe. Alleen de voorpagina was anders, de rest van beide kranten was hetzelfde. Hoe zit dat? Past Trouw het nieuws aan voor verschillende regio’s in Nederland? Trouw is toch een landelijke krant? Is dit desinformatie? Wordt hier met behulp van Big Data het nieuws gepersonaliseerd, afgestemd op mijn profiel? Of is er sprake van ruzie en partijschappen op de redactie, zodat achter elkaars rug om verschillende kranten worden gedrukt?

Eén boodschap wordt overgebracht (de lokale D66 heeft landelijk meer kiezers getrokken dan de PvdA ter plaatse), maar de verwoording van die boodschap is anders en daarmee ook het gevoel dat wordt opgeroepen. ‘D66 de winnaar’ klinkt anders dan ‘PvdA verliest van D66’. Om over ‘PvdA ontredderd’ maar te zwijgen (daarbij beeldt De Telegraaf de PvdA-roos ondersteboven af, of was dat een zetfout?).

Raadselachtig, die verschillende versies van dezelfde krant op één dag.

Overigens, Femke Goedendorp heeft samen met vijf kompanen de meeste zetels behaald in mijn gemeente. Eén meer dan de VVD en vier meer dan de PvdA. Gefeliciteerd! 

* Wat hebben dergelijke partijen toch met geblondeerd haar? 

big

De Partij van de Arbeid bezorgde mij een exemplaar van een ‘eenmalig PvdA-magazine voor de verkiezingen van 19 maart’: 12 KERNEN. Vijftien pagina’s PvdA-propaganda op hoogglans papier. Chic, een soort micro-glossy. Met een prijsvraag (Politieke Kennisquiz), maar of en zo ja, wèlke prijs je kunt winnen waneer je de juiste oplossing inzendt (vóór 19 maart), wordt niet gezegd. Een levenslang PvdA-lidmaatschap? Een wethouders-post?

Ik meen dat het 19 maart om de gemeenteraadsverkiezingen gaat. Maar ⅔ van het magazine is gewijd aan achtereenvolgens: Jeroen Dijsselbloem (minister), Erik van Muiswinkel (cabaretier) vs. Diederik Samson (Tweede Kamer), Tanja Jadnanansing (Tweede Kamer), zorg in Venlo (niet de gemeente waar ik woon), een stel met een starterslening voor een woning in Leidsche Rijn (alweer niet de gemeente waar ik woon).

Het is interessant om te lezen hoe de gemeente van Venlo de nieuwe zorg en hulpverlening van zijn burgers georganiseerd heeft (’Een wild, maar ook eenvoudig gedachte-experiment’), maar of de PvdA het net zo wil gaan doen in mijn gemeente, wordt niet gemeld.

Wel ik weet nu, dankzij 12 KERNEN, dat Jeroen Dijsselbloem, onze Minister van Financiën, thuis twee biggetjes heeft rondhuppelen. Biggetjes. „Ze zijn ongelooflijk energiek, sociaal, brutaal. Kortom, leuk”, volgens Dijsselbloem. Is dat misschien de hoofdprijs van de Politieke Kennisquiz, een biggetje?

mooist

Ik heb dus een electronische boekenlezer, maar „Der Hals der Giraffe“ (Bildungsroman) van Judith Schalansky is zo’n boek dat niet in bits & bytes kan worden omgezet, zonder het werk te verkrachten.

Het Mooiste Duitse Boek 2012, volgens de Stiftung Buchkunst. En die kan het weten want in de jury zaten Ulrike Bettermann, Elke Dörr, Tilmann Koch, Matthias Höppener-Fidus, Claas Möller, Anja Sicka, Philippa Walz, Ina Hochbach, Prof. Christian Ide, Michael Lenz, Grit Neufang, Roland Stieger, Rainer Vettermann, Michael Lemling, Andreas Platthaus, Julia Walch.

Zij hebben niet de inhoud beoordeelt. Die is verpletterend. Wat een boek!

Goed is het dan om te weten dat deze uitverkiezing een Twents randje heeft. Het omslag van het boek is 19^de-eeuws-achtig grove stof (Natuurlinnen 1137), geleverd door L. van Heek Scholco Textiles b.v. – Losser.

Begründung der Jury

Oft nimmt es kein gutes Ende, wenn Autor oder Autorin für die sichtbare Gestaltung ihres Werks mitreden wollen. In diesem Fall überzeugt das Ergebnis aber in jeder Hinsicht – wohl, weil die Autorin Judith Schalansky auch gleichzeitig als Grafikdesignerin arbeitet. Bei diesem Buch passt einfach alles zusammen: das mutig ausgewählte, sehr rauhe »Bibliotheksleinen«, die grobe, fast ruppig wirkende Schrift für die Deckenprägung und der historisch wirkende Druck der Illustrationen.

Das Buch hat keinen Schutzumschlag (Marketingabteilung aufgepasst: Es verkauft sich trotzdem gut!) und erinnert in Material und Gestaltung an die enzyklopädischen Obsessionen des 19. Jahrhunderts – ein »Bildungsroman« eben, den man sofort in die Hand nehmen und aufschlagen möchte – und eine Komposition aus elegantem Format, stimmigem Farbkonzept, klassischer Buchtypografie und vereinzelten Illustrationen.

Gute Buchgestaltung braucht weder große Budgets, noch ausgefallene Schriften oder Gimmicks aus der Zauberkiste der Buchveredelung, sondern vor allem eine zum Inhalt passende Formidee.

ad hoc

Arendinus Klampenbeen hoeft niet speciaal voorzitter te worden van de ad hoc commissie die de neergang moet onderzoeken van zijn partij Zuidveen Vooruit!. “Maar er wordt een beroep op mij gedaan en dat zal ik serieus overwegen,” voegde hij daar aan toe.

Toen Klampenbeen de partij oprichtte in 2008, samen met Gerard Heireep (voorheen van Zuidveen Belang), was Zuidveen nog niet gefuseerd met Noordbroek tot de gemeente Broekveen (2009). In die jaren heeft hij zich in en buiten de raad hardnekkig verzet tegen de fusie of “annexatie”, zoals hij het noemt. Wie herinnert zich niet hoe hij zich in november 2009 vastketende aan de monumentale voordeur van het raadhuis van Zuidveen, slechts gekleed in ondergoed. Dankzij zijn oppositie werd Zuidveen Vooruit de op twee na grootste partij van Zuidveen en later gemeente Broekveen.

Echter, Klampenbeen’s weigerachtigheid om de nieuwe politieke werkelijkheid te accepteren maakte hem steeds radicaler in zijn standpunten. Er is nooit vervolging ingesteld, maar de felle brand die de muziekkoepel van Noordbroek in de as legde werd door velen aan hem toegeschreven. Nooit is aangetoond dat Klampenbeen er achter zat, maar de insinuaties waren voor Gerard Heireep de reden om uit de fractie te stappen en verder te gaan als eenmansfractie, onder zijn eigen naam. En bij de laatste verkiezingen voor de Broekveense gemeenteraad kreeg Klampenbeen niet meer dan 13 stemmen.

Op de ledenvergadering van Zuidveen Vooruit!, afgelopen donderdag, is o.a. besloten een commissie in te stellen welke ‘zal onderzoeken wat de oorzaken waren van het verlies bij de laatste verkiezingen en aanbevelingen zal doen voor de toekomst.’ Klampenbeen is gevraagd de commissie voor te zitten. Hij houdt dit voorstel in beraad.