plaatje

Ik heb een programmaatje op m'n personele rekenaar die 'fractals' genereert. Dit is een momentopname van zo'n fractaal. In een onhandige poging zin te geven aan alles wat ik zie, geef ik dit plaatje de titel "Droom 1" mee. Maar je kunt er ook een woekerende bacterie in zien of een wortelstelsel. Acht, zie maar.

Te

AFTh. (the writer formerly known as A.F.Th. van der Heijden) heeft een boek geschreven en er een prijs mee gewonnen.

De Keurslager hier beneden heeft een oorkonde gewonnen voor zijn zelfgemaakte worst.

Ik las AFTh. al toen hij zich Patrizio Canaponi noemde en twee verhalenbundels produceerde. Daarvan kreeg "Een gondel in de Herengracht" in 1979 de Anton Wachterprijs.

Omdat hij in de krant stond n.a.v. de AKO-prijs ben ik die bundel opnieuw aan het lezen. Het zijn losse verhalen die toch één groot verhaal vormen. Aanbevolen literatuur!

Wat ik niet gelezen heb (en ook niet zal doen) is zijn monsterproject "Mojo Tapes", waarvoor hij dus een prijs heeft gekregen (d.w.z. één aflevering ervan). Zijn 5 à 6 delige "De Tandeloze Tijd" staat hier in de boekenkast nog na te hijgen. 2.969 bladzijden zijn dat. En de "Mojo Tapes" dreigen er minstens zoveel te worden.

Ik begin daar niet meer aan. Het zal vast veel lezenswaardigs bevatten, maar ik kan er de puf niet meer voor opbrengen. Ik ben nu op de helft van mijn gemiddelde levensverwachting en ik moet dus op mijn tijd letten. Niet alles kan ik meer doen, ik moet scherpere keuzes maken.

Ik bedoel, als AFTh. het niet met één A-4tje kan duidelijk maken, dan weet ik niet of ik wel kan wachten tot zijn breedsprakerigheid iets zinnigs oplevert. Ik moet mijn tijd beter gebruiken.

Ik kies dus niet voor AFTh.'s nieuwe literatureluuravonturen. Dat moeten de jongelui maar doen, waarvan ik niet het idee heb dat die zich aan zo'n leesinspanning wagen. Hoewel, Harry Potter's boeken vullen ook een halve Billy-plank, en die werden/worden toch veel gekocht.

De Potter-serie heb ik overigens ook maar tot halverwege "The Prisoner..." gelezen. En die drie boeken staan mij nu de hele tijd na te wijzen: 'Hé slaphannes, je bent nog niet klaar! Nog vier te gaan!' Dat wil ik dus voorkomen bij de "Mojo Tapes". Gelukkig is "Gondel..." te behappen qua omvang en het is een echte (bekroonde!) Van der Heijden.

knabbel & schnabbel

Vandaag een optreden van twee muziekartiesten, hier in de micro-mall waarboven ik woon. Het schenen zangers uit de entourage van Jan Smit te zijn. Volendam-pop dus.

Wat een treurigheid.

In de centrale hal van het winkelcentrum, waar boodschappers de roltrap op en af gingen en weer andere boodschappers hun winkelwagens tussen het publiek door probeerden te loodsen, waren twee zangers 'live' aan het karaoken op een muziekCD.

Als je een beetje musicus bent, doe je dat toch niet. Je hebt toch niet je best gedaan om mooie muziek te maken, misschien wel zang- en gitaarlessen genomen, om dan op een half meter hoog podiumpje mee te zingen met een ingeblikt orkestje. En dat dan op uitnodiging van een winkeliersvereniging die hopen op een omzetverhoging van hun nering zo vlak voor Sinterklaas.

En dan heb ik het nog niet eens over de muziek van Niek & Kees, of Ernst & Bobbie of hoe de onderhavige zangers heten.

ware woorden

Het moest maar eens gezegd worden. Gelukkig heeft Wolf Biermann (Der Essayist, Lyriker und Sänger Wolf Biermann kam 1936 in Hamburg als Sohn eines jüdischen Werftarbeiters zur Welt, der im kommunistischen Widerstand organisiert war. Sein Vater wurde 1943 im KZ Auschwitz ermordet. Biermann siedelte 1953 in die DDR über, aus der er 1976 ausgebürgert wurde. Heute lebt er wieder in Hamburg) het schrijnend zorgvuldig gedaan in een rede ten overstaan van Bundespräsidentin Merkel van Duitsland, op 6 november j.l.:

Wer den Nahen Osten kennt, der weiß: Wenn die Araber endlich ihre Waffen niederlegen, wird es dort keinen Krieg mehr geben. Wenn aber Israel die Waffen niederlegt, wird es kein Israel mehr geben.

Het hele verhaal van Biermann is hier te lezen:
http://www.welt.de/politik/article1337090/Wolf_Biermann_lobt_die_promovierte_FDJlerin.html

zijn we er al?

Is die HSL nou eigenlijk al klaar?

heroïsch

Ondertussen zijn de helden van Heroes gewoon doorgegaan, zonder mijn regelmatig toekijken. Ik heb deze maand er niet elke woensdag bij gedacht om 22:00u de TV aan te zetten. De BBC straalt soms een herhaling uit van de woensdagaflevering, maar niet consequent en wel om half 1 's-nachts, dus dat schiet ook niet op.
Ik ben de draad van het grote verhaal een beetje kwijt. De wereld zoals we die kennen is nog niet vergaan en de cheerleader is ook nog onder ons. Afgelopen woensdag werd Mr. Bennett neergeschoten door de Haïtiaan. Dat stemde me wel tevreden, want ik vond het een enge man die zelfs de liefde voor zijn dochter veinsde. Maar het hoe of wat rond zijn aandeel in het hele Human Genome Project is me niet duidelijk. Hiro en zijn vriend heb ik niet gezien, maar wel weer een stel nieuwe karakters. O.a. de vader van Hiro die een vondeling aan Bennett geeft. En die Bennett had weer een baas. Dus.

Maar het leuke van al die subplotten en in elkaar verweven hoofd- en zijverhaallijnen, is dat het niet uitmaakt of je een paar afleveringen hebt gemist. Want je pakt gewoon de draad op bij de avonturen van één van de karakters. Heroes is zo'n serie die vanaf het begin al schijnbaar lukraak een stel mensen op de voet volgt en hoe hun diverse levens op elkaar inwerken. En of wat de persoon toevallig meemaakt iets, of veel te maken heeft met het Grote Verhaal, kannieschele, het is gewoon lekker om te kijken. En de gaten in het verhaal stimuleren om je eigen verzinsels in een episode te stoppen.

Een hedendaagse kijker weet via het internet gemiste afleveringen te bezien, maar ik heb een telefoonverbinding voor het WWW, dus neerladen van bewegende beelden kost uren en te veel geld.

Brits

Het duuurt nog even, maar in 2012 organiseert Londen de Olympische Spelen. En dat betekent dat we niet meer vrij zijn in ons taalgebruik. Want volgens het 'Organising Committee of the Olympic Games Limited' (L2012) krijgen we een rechtszaak aan de broek, wanneer we, zonder toestemming van de L2012, woorden van lijstje A of/en lijstje B gebruiken in combinatie met onze zaken, goederen of diensten. Daar hebben ze zelfs een wet voor gemaakt. Zie onderstaande verklaring.

Wat ik zo op-en-top keurig Brits vind, en een prachtig voorbeeld van ingehouden understatement, zijn de laatste regels van deze verklaring. "Als u denkt dat u misschien inbreuk hebt gemaakt op de rechten van L2012, of als u overweegt om iets te doen waarvan u meent dat het inbreuk maakt op de rechten van L2012, bevelen we u aan onafhankelijk juridisch advies in te winnen."

Mooi, die onderkoelde Britse wijze van formuleren.

Protected by the London Olympic Games and Paralympics Games Act 2006
The 'London Olympic Games and Paralympics Games Act 2006' (the 2006 Act) grants to L2012 the London Olympic Association Right. It allows L2012 to prevent people, without its authority, from creating an association between a business, goods or services and the London 2012 Olympic Games and/or Paralympics Games, including by use of the Listed Expressions.
The Listed Expressions are:
• any two of the words in list A below
OR
• any word in list A with one or more words in list B below
A: ‘Games’, ‘Two Thousand and Twelve’, ‘2012’, ‘twenty twelve’
B: ‘London’, ‘medals’, ‘sponsor’, ‘summer’, ‘Gold’, 'Silver’, ‘Bronze’
Whether an association has been created with London 2012, or not, will be a question of fact. The 2006 Act specifies the Listed Expressions, and states that a court may take them into particular account when determining if there has been an infringement of L2012’s rights. But an association can be created by the use of any representation, which may be in any audio or visual form.
If you think you may have infringed L2012 rights, or you are proposing to do something which you think may infringe L2012 rights, we recommend that you seek independent legal advice.