BIG BLOW

Alle hysterica rond de ‘Top 2000 van 2007’ ten spijt (deze week élke avond op TV en vanavond zelfs continu, kom nou toch!), de ultieme Oud & Nieuw plaat staat er niet in.

Dat was, is en zal zijn ‘Big Blow’ van en door Emmanuel “Manu” Dibango uit het swingend Kameroen. En swingen doet deze plaat. Een onweerstaanbaar funky ritme, een lekkere riff en Dibango’s energieke saxofoonspel doen je zonder sombere bijgedachten of schuldgevoelens feestelijk alle grenzen doorbreken, zelfs die van een imaginair en feitelijk irrelevant verleden/toekomend jaar. BIG BLOW, indeed! Hier gaat zelfs Leo Blokhuis op dansen (nou ja, bewegen).

Het nummer stamt uit 1987 (dát waren nog eens tijden) en staat op de plaat ‘Dibango’, verschenen bij Sonodisc. Koop ‘em nu, dan heb je in het vervolg het beste Oud & Nieuw van de hele straat.

Weetje: de hookline van Dibango’s andere hit, ‘Soul Makassa’, werd door Michael Jackson “geleend” voor ‘Wanna Be Startin’ Something’.

Genoeg geblokhuisd, uit die schoenen en DANSEN!

Een big blow toegewenst voor 2008.

Job

Zojuist de film The Game (1997) gezien.

Stinkend rijke bankier Nicholas van Orten krijgt voor z’n verjaardag van z’n broer Conrad een tegoedbon van ‘Consumer Recreation Services’ (CRS).

Conrad: This is for you.
Nicholas: You shouldn't have.
Conrad: What do you get for the man who has… everything?
Nicholas: [reading card] "Consumer
Recreation Services." Well, I do have golf clubs.
Conrad: Call that number.
Nicholas: Why?
Conrad: Make your life… fun.
Nicholas: Fun.
Conrad: You know what that is… uh, you've seen other people have it.

Zo komt Nicholas in Het Spel terecht, een groots rollenspel met hem in de hoofdrol én als slachtoffer. “Do not ask for the object of The Game. Finding the object of The Game is The Game”, zegt een employee van CRS via TV.

Nicholas van Orten krijgt van alles over zich heen, niemand is meer te vertrouwen en hij raakt behoorlijk aan lager wal. Fraai geïllustreerd wanneer hij in een smerig, geleend, slechtzittend wit pak met gehavende neus in een nachtcafetaria moet bedelen om een lift naar huis. Hij moet zelfs vrezen voor z’n leven.

Spannend vermaak en cinematografisch geen hoogstaand product, ware het niet dat in het begin van de film iemand citeert uit het Evangelie volgens Johannes, hoofdstuk 9. Dat gaat over een blindgeboren man die door een wonderteken van Jezus weer kan zien, tot verbazing en ongeloof van ouders, kennissen en religieuze leiders.

Jezus zei: ‘Ik ben in de wereld gekomen om het oordeel te vellen. Dan zullen zij die niet zien, zien en zij die zien, zullen blind worden.’ (Johannes 9:39—NBV).

Als scenarioschrijvers gaan citeren uit de Bijbel, ga ik altijd wat rechteropzitten.

Door dit citaat is de film meer dan een paranoia-experiment.

Het Spel waarin Nicholas verzeild raakt, staat voor Het Leven. “De zin van het leven is het leven zelf”, wordt gezegd. De rijke, keiharde bankier die z’n cliënten rustig laat zakken, want ‘business is business’; leert van dit Levensspel…, ja wat eigenlijk? Dat je zonder geld en creditcard bent overgeleverd aan de genade of hulpvaardigheid van anderen, dat altijd spijkerhard zijn, zonder besef dat je (zakelijke) beslissingen diep ingrijpen in het leven van mensen en dat mensen de dupe worden, zoals hijzelf slachtoffer wordt van subtiele en niet-zo-subtiele machinaties van anderen.

Ook het drieletterige acroniem CRS, de Spel-firma, geeft aan dat deze film op het tweede gezicht meer is dan een spannende thriller (vgl. G#D).

Zo bezien is Nicholas van Orten een moderne Job. Neem hem alles af wat hem maakt wie en wat hij is en zie hoe hij reageert.

Of geef ik met deze analyse te veel diepte aan wat ‘slechts’ een spannende popcorn-film is?

christmess triplo

Ruud Verdonck draaft twee maal per week lekker door (daarom moest hij weg bij Trouw), maar hij heeft meestal gelijk, zoals in z’n column nr. 153 van 24 december. Ik neem hem onverkort over, met mijn instemming (en zonder zijn voorafgaande toestemming van welke aard dan ook):

Kerstmis
Als ik imam was liet ik het suikerfeest, het schapenfeest en de ramadan wettelijk deponeren. Zodat, wanneer de integratie eenmaal voltooid is, je geen last krijgt van allerlei volk dat er met deze trofeeën vandoor wil gaan. Amper een halve eeuw geleden was het hier nog overwegend christelijk, weliswaar van diverse denominaties, maar het ging vrijwel steeds over dezelfde God. Zodra zijn bedoelingen met ons ter sprake kwamen, liepen de meningen scherp uiteen naar diverse kerkgebouwen. Maar Kerstmis was van de christelijke meerderheid. Ik heb de introductie van de kerstboom nog meegemaakt, toen de gelovigen ter versiering alleen een paar takken in huis haalden die, indien aanwezig, rond de kerststal gegroepeerd werden. Kaarsje erbij dat op Eerste Kerstdag even aan mocht, natte dweil paraat. Eén doos met zes kaarsen en daar moesten we de hele kersttijd mee doen. Waxinelichtjes?Zes in een doosje van Verkade en die waren voor onder de thee en niet om mee te spelen. Van kerstcadeaus was geen sprake, die waren voor Sinterklaas. Er werd wel uitgebreid bij gegeten, óók toen de champignon, de cranberry en de eetbare kalkoen hier nog geïntroduceerd moesten worden. Dat was een paar jaar vóór de eerste ongelovigen ons begonnen te verwijten dat wij zo lekker smakelijk aten met ons Kerstmis, het moest van hun juist minder en als het even kon zo sober als boerenkool met een stukje worst. Waar bemoeiden ze zich mee? Het is een kardinale blunder van Rome, de protestanten beschikten niet eens over zo’n centrum, dat daar toen niet tegen is opgetreden. Gevolg: de kerken staan leeg en Kerstmis wordt uitbundiger gevierd dan ooit. Elk jaar melden de winkeliers recordomzetten in weerwil van allerlei klachten van financiële aard. Mensen wisselen zonder tussenkomst van een gedichtje geschenken uit van de parfumerie en de juwelier; maar dat is Driekoningen!Oók al weg. Heb jij al een kerstjurk, informeert de ene ongelovige bij de andere. In de top 50 van de populairste kerstliedjes volgens Sky Radio staat niet één echt kerstliedje, allemaal Engels sentimenteel gedoe. In 1950 hield de bevolking het nog voor onmogelijk dat Kerstmis ooit door de heidenen zou zijn overgenomen. Ze zijn toch niet gek? Mooi vooruitzicht.

Dit sluit naadloos aan op mijn woede-uitbarsting van 15 december j.l..

Statendam

Dankzij Björn Larsson weet ik dat ik in mijn geboortejaar per stoomboot o.a. naar Ierland had kunnen gaan. Ik hoop dat het met de 'Statendam' was; een reis per schip met zo'n naam moet wel prachtig zijn.

lemma

In de gemeentegids 2007-'08 van mijn woonplaats staat het lemma 'religie/religieuze genootschappen/religieuze instellingen' na het trefwoord 'relaties & seksualiteit' en vóór 'restafval'.

Dat zegt iets over de rol van godsdienst in de samenleving, althans de samenleving van ##########.

Ik ben nog aan het denken over wát precies...

God en brein

In Trouw (waar anders) van 15 december was dit artikel te lezen van Herman M. van Praag, psychiater. Het gaat over 'neurotheologie'. Dat kende ik nog niet. Het blijkt dat religieuze gevoelens en ervaringen letterlijk in ons brein zijn aan te wijzen. Van Praag onderzoekt de gevolgen van deze wetenschappelijke vaststelling. Een citaat:

De mens kent spirituele behoeften, die hij kan bevredigen door religieuze gevoelens en overwegingen op te wekken. Dat kan omdat ons brein over de hiertoe benodigde circuits van zenuwcellen beschikt. Die circuits zijn niet de oorsprong van religiositeit, zij zijn een intermediair tussen bepaalde psychologische behoeften en hun gevoelsmatige bevrediging.

En nog één:

Voor zover bekend, ontbreken ’religieuze circuits’ in de hersenen van dieren. Zij kwamen tot ontwikkeling bij homo sapiens, omdat ze hem tot nut waren; ze bevorderen zijn aanpassing aan het bestaan. Zij boden evolutionair gezien voordelen. Dat ’nut’ kan in psychologische termen worden beschreven.

Voor de rest moet je het hele verhaal maar lezen.

gedoogcultuur