toekomend

En zo ziet het leesapparaat er vanvoren uit. Zo willen ze dat we gaan lezen. Binnenkort ook in 3D.

Alleen heb ik zo'n donkerbruin vermoeden dat 2/3 van de titels in mijn huisbibliotheek nooit als e-book zal worden uitgebracht. F.B. Hotz? Dirkje Kuik? Daar hebben ze bij Amazon nooit van gehoord.

Dus voorlopig nog gewoon kramp in handen en armen, wanneer ik me voor 't slapengaan in bed literair bevredig.

kindlerlijk

Zou ik met deze Kindle (uit te spreken als 'kindel' niet als het Engelse 'kind', zoals ik dacht voordat ik het Amazon filmpje erover zag) meer tijd hebben voor het dagelijks leven?
PS De Kindle is het platte ding links op de foto, waarmee je e-boeken kunt lezen.

serveersuggestie

Vanaf deze week ontvang ik gratis en ter kennismaking dagelijks het Nederlands Dagblad ("Christelijk betrokken"). Ik heb daar niet om gevraagd, maar het was een vrijblijvend aanbod van hun kant. Ze kondigden het heel keurig aan per brief. Of ze mijn adres willekeurig uit het telefoonboek hebben gehaald of hebben gekocht van een of andere club, die ik vergeten heb te melden dat ze mijn gegevens niet mogen doorgeven aan derden, weet ik niet.

Nu lees ik sinds jaar-en-dag Trouw, tot ieders tevredenheid. En ik ben vooralsnog niet van plan in plaats daarvan, of daarnaast, ND te gaan lezen. 

Ik ben graag gereformeerd, maar ook nieuwsgierig naar wat er buiten de christendommelijkheid leeft. ND heeft uiteraard veel aandacht voor geloof en kerk, maar geen Letter & Geest-katern of een dagelijkse dosis Religie & Filosofie. En de informatie daarin zou ik zeker missen, wanneer ik ND-lezer zou zijn. 

Aan de andere kant, ik zou in dat laatste geval geen weet hebben van wat Lodewijk Dros in de aanbieding heeft. En wat niet weet, wat niet deert.

Wat mij verraste is dat ND (zélfs ND) aan filmrecensies doet. Dat had ik niet verwacht.

Ik heb deze dagen dus veel te lezen, vandaar de relatieve stilte op dit blog, ook omdat ik ben begonnen aan deel 1 van een trilogie over de Tempeliers door Robyn Young. Dat zijn drie boeken, elk dikker dan de bijbel (maar dat kan ook door de bladspiegel komen). Ik zit nu dus schizofreen in de 13de eeuw en via twee kranten in een onontkoombaar nu.

Zie dan nog maar  aan iets mondains als eten koken toe te komen. Gelukkig heeft AH ping-maaltijden in de aanbieding.

mystiek

God's weg is kort, begin en einde liggen in je hart.
Door de wijde ruimte, over het eindeloze ravijn
te midden van ontelbare constellaties
zwerft hij, zonder je hart te verlaten.

Oftewel:

Guds väg är kort, den börjar och slutar i ditt hjärta.
Genom en öde rymd, over ändlosa djub
bland oräkneliga stjärnsystem
går den utan att lämna dit harärta.

Oh! Zó te kunnen geloven.

[Ondertussen ben ik aan onderzoeken wie deze reeg'len schreef en in welke taal — ik vermoed Zweeds, maar die letter å is typisch Deens. Of is het gewoon Noors?]

concept

Als ik om het hoekje gluur om te zien wat 20 10 zal laten zien dan vertroebelt het huidig nu elk goed vooruitzicht.

Ik weet dat wat je ziet afhangt van hoe je kijkt, dat vooruitzien slechts weinigen gegeven is en dat profeten alleen achteraf gelijk hebben.

Dan is het slechts een schrale troost dat de enige Timelord die ken (Doctor Who) op Nieuwjaarsdag voor de zoveelste keer is geregeneerd (in Doctor Who Nummer Elf). En dat hij in het voorjaar zijn eerste avonturen gaat beleven.

Eén van de redenen om ondanks alles verwachtingsvol  te zijn voor dit jaar...

seductief

Mijn allereerste langspeelplaat [LP, elpee, 33⅓ rpm (het aantal omwentelingen per minuut — een singletje had 45 rpm) gemaakt van vinyl] was "Kimono My House" van Sparks. Dat was in 1974. In die tijd stond op elke LP-hoes deze waarschuwing:

"This modern record can be played with every modern light-weight pick-up. The stereo sound, however, is reproduced only when stereo equipment is used."

En het was de tijd van de compact cassette (Neêrlands trots, want uitgevonden door Philips), getuige dit citaat uit een recensie van de plaat:

'KMH is, quite simply, the most invigorating, appealing rock 'n' roll album that I can recall at the moment. It's the kind of joyous, arresting work that makes you want to carry a cassette recorder around with you all the time so that you can play it for friends.' (Robert Hilburn, L.A. Times, 1974)

21 LP's later schreven de Gebr. Ronald D. Mael & Russell Craig Mael in november 2009 "The Seduction of Ingmar Bergman". Een radiohoorspel speciaal gemaakt voor en op uitnodiging van de Zweedse Staatsomroep.

Ik heb er sinds kort een Limited Edition Deluxe Box-Set
van, met twee stel dubbel-LP's (Zweedse versie en een Engelstalige), een CD en het libretto + de handtekeningen van Ron en Russell. Een rijk bezit.

Hoe moet je "The Seduction" recenseren? Het is een musical-achtig geheel, compleet met zwaar georkestreerde muziekpartijen en veel karakters die zingend of/en sprekend worden opgevoerd, maar het is geen Joopvandenende muziektheater. Want het is een hoor-spel, het theatrale roep je zelf op in je hoofd. Het is ook geen popmuziek, laat staan rockmuziek. Het hoort niet thuis op ClassicFM, meer in een nachtuitzending van Radio 6. Het is dus 21^e-eeuwse opera-voor-radio.

Ik zal er nog veel naar luisteren voor ik er iets zinnigs over zeggen kan.

overgankelijk

2010.

Zo'n mooi rond getal, dat zal vast een betekenis hebben in een eeuwenoude Aztekenkalender en Nostradamus noemt dat jaar vast ook in een ondoorgrondelijk quasi-Latijns rijmpje vol onheil en malheur.

Ik heb verder niet zoveel met jaarwisselingen. Ook maar willekeurige piketpaaltjes in de oneindige eeuwigheid van Tijd en Ruimte. Waarom vieren we de wisseling van de seizoenen niet met vuur- en knalwerk? Toch veel duidelijkere overgangen in de tijd. En "natuurlijker".